Και η Σία Κοσιώνη κάλυπτε τον Τσούπρο!

Του Γιάννη Τρυφωνίδη

Καλό είναι να αποφύγουμε εκφράσεις όπως τραγική (διαιτησία), τραγωδία (ποδοσφαιρική), απώλεια (δυο βαθμών) όταν μιλάμε για μπάλα, ειδικά αυτές τις μέρες, που εκατοντάδες παιδάκια στη Μέση Ανατολή χάνουν τη ζωή τους και όσα καταφέρνουν να γλιτώσουν από τη φρίκη του πολέμου έχουν βουρκωμένα μάτια και αναζητούν τους γονείς τους κάτω από συντρίμμια.

Δεν θα σταθώ στην απόδοση του ΑΟΝΑ, αν ήταν καλός, μέτριος ή κακός από τη στιγμή που υπάρχει η αίσθηση ότι πέτυχε τρία καθαρά γκολ και μέτρησε το ένα.

Στο πρώτο ακυρωθέν γκολ ο γκολκίπερ Θεμελής έχασε την μπάλα μέσα από τα χέρια του και πριν προλάβει να την μπλοκάρει σε δεύτερο χρόνο ο Τσούπρος την σπρώχνει στα δίχτυα.

Είναι γνωστό ότι οι τερματοφύλακες σε τέτοιες περιπτώσεις έχουν 99% το δίκιο με το μέρος τους, αλλά νομίζω ότι εδώ έχουμε να κάνουμε περισσότερο με γκάφα του «πορτιέρε», παρά με φάουλ του Τσούπρου.

Εκτός κι αν το άγγιγμα του Θεμελή στην μπάλα συνιστά φάουλ. Το περίεργο είναι ότι ο ρέφερι δείχνει σέντρα και στο ...δευτερόλεπτο αλλάζει την απόφασή του. Είναι σε σύγχυση.

Στη φωτό κάτω οι παίκτες του ΑΟΝΑ πανηγυρίζουν το δεύτερο γκολ που μέτρησε. Πίσω διαμαρτύρεται ένας «Κατσικαίος», τι θέλει να ακυρωθεί κι αυτό το γκολ; Ελα Παναγία μου.

Οσον αφορά το δεύτερο ακυρωθέν γκολ στο 89' μου ήρθε στο μυαλό το «κι εγώ κάλυπτα τον Κατσουράνη» στο περιβόητο ματς Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός στο «Καραϊσκάκης» πριν μερικά χρόνια, ατάκα που είχε τυπωθεί και σε μπλουζάκια.

Κώστας (Κατσουράνης) κι ο ένας, Κώστας (Τσούπρος) κι ο άλλος. Κώστα λένε και τον Μπακογιάννη, αλλά αυτός έχασε καθαρά. Τον Τσούπρο και τα υπόλοιπα παιδιά, κάποιοι δεν τους άφησαν να κερδίσουν και η Αρτάκη αισθάνεται σα τη Σία Κοσιώνη που έπρεπε να ανακοινώσει χθες το απόγευμα την πανωλεθρία του συζύγου της.

Η κάμερα δεν είναι στην ευθεία, αλλά από το πλάνο φαίνεται ότι μέχρι και η Σία Κοσιώνη κάλυπτε τον Τσούπρο.

Να πω ότι έκανε αντίθετη κίνηση ο Τσούπρος που συχνά-πυκνά αποπροσανατολίζει τους βοηθούς, να το καταλάβω, αλλά μάλλον ο βοηθός χαζεύει σε στημένη μπάλα.

Η ανακοίνωση της Αρτάκης δεν περνάει πριονοκορδέλα τους διαιτητές, στην πούδρα την έβγαλαν. Πάντως, η κίνηση του προέδρου Γιάννη Βαγιάννη να συνοδεύσει τον ρέφερι στην καταπακτή με τον κόσμο σκαρφαλωμένο στα κάγκελα (φωτό κάτω) είναι εντελώς ξένη στο ελληνικό ποδόσφαιρο και θα έπρεπε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια. 

Το πρωτάθλημα είναι μεγάλο μπέρδεμα, φαβορί δεν υπάρχει, όποιος έχει τα κότσια να έρθει να μου πει ότι η …τάδε ομάδα θα ξεχωρίσει. Ο ένας κερδίζει τον άλλον. Το Κεραμίδι έχασε από τον μέχρι πρότινος ουραγό Εορδαϊκό, η Άρτα νίκησε στη Λάρισα το Κιλελέρ, ο Πιερικός έχασε από τον Σβορώνο, ο Πετριτής άλωσε τα Τρίκαλα, η Φήκη πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, δεν βρίσκεις άκρη.

Αλλά ήταν ευκαιρία για την Αρτάκη να εδραιωθεί στη 2η θέση και να ...ξεπροβάλλει στην κορυφή, σε περίπτωση που νικήσει τον –θεωρητικά- αδύναμο Μαγνησιακό στον Βόλο, αλλά και τη Ζάκυνθο εντός συνόρων στα δυο επερχόμενα ματς.

Ο ΑΟΧ από το ξεκίνημα έψαχνε ένα σημείο αναφοράς στην επίθεση. Ο Εγιούρουμ δεν είναι ο …Λουκάκου, αλλά στην πρώτη του παρουσία χάρισε πολύτιμη ισοπαλία στον ΑΟΧ στην Κάρυστο με το Μαρμάρι, που φαινομενικά θα παλέψει κι αυτό για το τρίτο εισιτήριο της πτώσης (υποτίθεται ότι τα Λουκίσια θ' ακολουθήσουν τον Ηρακλή Ψαχνών στη Β’ ΕΠΣΕ).

Το θετικό για τον ΑΟΧ είναι ότι πήρε δεύτερη ισοπαλία σε έδρα ομάδας που έχει στόχο τη σωτηρία, καθώς είχε προηγηθεί το 0-0 στη βόρεια Εύβοια με την Ιστιαία.

Είναι καθοριστική παράμετρος τα μεταξύ τους παιχνίδια, αλλά για να δημιουργήσει παράσταση παραμονής ο ΑΟΧ θα πρέπει να νικήσει Μαρμάρι και Ιστιαία στο Στάδιο Χαλκίδας.

Θα δούμε μέχρι τότε πως θα είναι οι συσχετισμοί, γιατί …καραδοκούν και τα απρόσμενα αποτελέσματα, είτε έχουν αρνητικό, είτε θετικό πρόσημο.

Στη μεγάλη εικόνα, όσο το «σπίτι» της Χαλκίδας χρονολογείται από την εποχή του Νώε, τόσο ο οργανισμός θα παλεύει με κατακλυσμούς. Οι εκλογές πέρασαν, ο κόσμος περιμένει να γεννηθεί η βούληση που θα περπατήσει και θα γίνει ...πολιτική απόφαση, ώστε να φτιαχτεί ένα Στάδιο ικανό να προσελκύσει επενδυτές. 

Θα γκρεμίσετε και θα το χτίσετε ξανά, θα το ανακαινίσετε, θα επιλέξετε άλλη τοποθεσία (το Πάρκο του Λαού λέγω εγώ τώρα) για τη δημιουργία ενός αθλητικού κέντρου, δεν ξέρω τι θα κάνετε, αλλά τέλος πάντων, κάντε κάτι, γιατί μας κουράσατε...